กำลังอ่าน :
เรื่องเล่าจากชาวซาเล้ง – ประมูลโซฟาตัวที่ตลกเคยนอนร้องไห้
เขียนโดย : กรมพระยารียูส
เรื่องน่าสนใจ

เรื่องเล่าจากชาวซาเล้ง – ประมูลโซฟาตัวที่ตลกเคยนอนร้องไห้

View 5 นาที 11 กุมภาพันธ์ 2018
เขียนโดย
กรมพระยารียูส
SHARE
COMMENT

นักแสดงตลกเป็นผู้มอบเสียงหัวเราะให้กับผู้คน ภาพลักษณ์ของเขา จึงทำให้ใครๆ มองว่าอารมณ์ดีตลอดเวลา มีแต่เสียงหัวเราะครื้นเครง ผู้คนรอบข้างอยู่ด้วยแล้วมีความสุข ใครๆ ก็อยากอยู่ด้วย ขนาดมีเศรษฐีจ้างให้ไปกินข้าวร่วมโต๊ะ  สาวๆ อยากอยู่ด้วย โดยไม่ต้องเก๊กหล่อเป็นพระเอกตลอด 24 ชม. หรือวางมาดขรึมทำหล่อตลอดชีวิต ก็มีสาวๆ มาให้เล่นมวยปล้ำบนเตียง

ฉะนั้นถ้าใครได้เห็นตลกร้องไห้ จึงถือว่ามิใช่เรื่องปกติ ทั้งที่ความจริง นักแสดงตลกเป็นมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง  มีสุข  เศร้า  เหงา เซ็กส์  แต่ถ้าร้องไห้นี่ มันขัดแย้งกับภาพตลกเฮฮา  จึงดูผิดแผกไป

อาชีพของพวกผมคือการเดินเข้าออกบ้านคนอื่น เพื่อขนขยะออกจากบ้าน มาแปรรูปเป็นเงิน หาเงินมาจุนเจือครอบครัว โดยที่เจ้าของบ้านยินยอมพร้อมใจ ฉะนั้นพวกผมจึงเดินเข้าออกบ้านใครต่อใครได้ และยังช่วยสำรวจแมลงปลวกให้อีกด้วย

วันหนึ่งไอ้จอร์จ เพื่อนผมมันโทรมาชวนไปรับซื้อของเก่า แถวย่านลาดพร้าว  อยู่ใกล้กับสตูดิโอแห่งหนึ่ง เพื่อรับซื้อพวกเฟอร์นิเจอร์ และสิ่งของเครื่องใช้จากอพาร์ตเมนต์เก่าแห่งหนึ่ง  ผมไปถึงช้าเพราะรถติดมาก พอไปถึงมีผู้ค้าของเก่าขนสินค้าขึ้นรถสิบล้อเรียบร้อย

ไอ้จอร์จส่ายหน้าอย่างหัวเสีย เพราะมันมาช้าเหมือนกัน บอกว่าผู้ค้าของเก่ารายหนึ่ง ชิงประมูลของตัดหน้าไปก่อน เหลือเพียงแค่ของบางส่วนที่รถสิบล้อขนไปไม่หมด  จึงเหลือแค่โซฟา กับซากเก้าอี้ 4ตัว เหลือทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้า  ไอ้จอร์จเห็นผมมาไกล จึงยกของที่เหลือให้ผมทั้งหมด มันขอตัวกลับก่อน โดยตีรถหกล้อเปล่ากลับไป ส่วนผมขนของใส่รถซาเล้ง ค่อยๆผูกเชือกรัดอย่างดี  พอสตาร์ทรถติด จะขี่รถออกไป ฝนก็เทลงมาพอดี

ผมรีบเข็นรถเข้าไปหลบฝน ตรงบ้านพักของแม่บ้าน ผู้ทำความสะอาดอพาร์ตเมนต์  ระหว่างหลบฝน คุณป้า (แม่บ้านใจดี) นำน้ำมาให้กิน จากนั้นได้คุยกันสักพักจึงรู้ว่าเป็นคนบ้านเดียวกัน  ทำให้คุยกันถูกคอ ผมจึงซื้อเบียร์กระป๋องจากร้านค้าใกล้ๆมาดื่ม แบ่งให้ป้าหนึ่งกระป๋อง ยิ่งทำให้การคุยไหลลื่นขึ้น ระหว่างฝนพรำๆ

คุณป้าเล่าว่าโซฟาตัวที่ผมขนขึ้นรถนั้น เคยอยู่ในห้องหนึ่งของชั้น 5 เป็นห้องที่นักแสดงตลกคนหนึ่งเคยมาเช่าพักอยู่กับเพื่อนนานหลายปี  เนื่องจากอยู่ใกล้กับโรงถ่าย สามารถเดินไปอัดรายการทีวีได้สะดวก

แกเล่าต่อว่า วันหนึ่งเคยเห็นนักแสดงตลกคนนี้เดินร้องไห้มา จากนั้นก็นอนร้องไห้อยู่บนโซฟาตัวนั้น เป็นภาพที่แกบอกรู้สึกเศร้าใจมาก ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่เคยเห็นภาพแบบนี้อยู่หลายครั้ง เพราะชอบเปิดแง้มประตูไว้ ให้อากาศถ่ายเท บ่อยครั้งก็จ้างป้าไปซื้อของบ้าง ให้ช่วยทำความสะอาดห้องบ้าง จึงเข้าออกห้องนี้ได้

เมื่อนักแสดงตลกคนนี้ย้ายออกไป ป้าบอกเห็นเค้าไปยืนพูดจนโด่งดัง เวลาผ่านไปยี่สิบปีเฟอร์นิเจอร์เริ่มเก่าและชำรุด เจ้าของอพาร์ตเมนต์จึงทยอยโละออก สั่งเฟอร์นิเจอร์ใหม่มาเปลี่ยน และก็ถึงคิวเปลี่ยนโซฟาห้องนี้พอดี ผมจึงได้โซฟาตัวนี้มาฟรีๆ

ฝนหยุดตกแล้ว  เบียร์หมดกระป๋อง  ผมบอกลาคุณป้า พร้อมกับซื้อชาเขียวเย็นๆ แถมให้อีกขวด เผื่อจะพบโชคในฝาชาเขียว  ผมรีบขี่ซาเล้งขนโซฟากลับบ้าน  จะรีบกลับไปดูคราบน้ำตาของตลก เผื่อจะแซะคราบน้ำตาไปขายบนจอทีวีได้บ้าง

LATEST
OUR PICKS
HOT
กำลังโหลดบทความถัดไป...